Wóz albo przewóz

Trump sygnalizuje, że nie przedłuży dwutygodniowego rozejmu z Iranem, który wygasa jutro (22 kwietnia). Teheran do tej pory nie potwierdził udziału w zaplanowanych rozmowach pokojowych. Trzy statki próbowały przepłynąć przez Cieśninę Ormuz mimo utrzymujących się blokad po obu stronach, co rynki przyjęły z umiarkowanym optymizmem.

Ropa WTI notuje $88/baryłkę (-1,2%), S&P 500 lekko w dół o -0,3%. Rynki wyraźnie wyceniają na razie scenariusz, w którym Iran ostatecznie usiądzie do stołu negocjacyjnego. Rynki predykcyjne (Polymarket) wyceniają szanse na zawarcie trwałęgo porozumienia USA-Iran do końca maja na 59%, do końca czerwca - 69%.

Konsekwencje zamknięcia cieśniny Hormuz są na razie najbardziej widoczne w lotnictwie: Alaska Air zawiesiła roczne prognozy wyników i spodziewa się straty w Q2 z powodu rosnących cen paliwa lotniczego. Spirit Airlines rozważa zaoferowanie rządowi USA udziałów kapitałowych, żeby uniknąć likwidacji. JetBlue musiał dementować spekulacje o bankructwie. Z kolei w Azji po prostu zaczyna kończyć się paliwo lotnicze: odwołania lotów dotknęły już Chiny, Japonię, Indie i Australię. To samo może niebawem czekać linie lotnicze w Europie. Nawet, gdyby cieśnina Hormuz została w pełni otwarta jutro, niedobory paliwa w globalnej gospodarce prawdopodobnie będą widoczne w wielu sektorach, np. rolnictwie, jeszcze przez wiele miesięcy.

Dzisiaj odbywa się przesłuchanie konfirmacyjne Kevina Warsha przed senacką komisją bankową. Warsh, nominat Trumpa na stanowisko prezesa Rezerwy Federalnej, przez ostatni rok budował narrację wspierającą obniżki stóp procentowych, których prezydent się domaga. Problem: trwająca blokada Cieśniny Ormuz podbija ceny ropy naftowej i zamyka okno na cięcia. Na posiedzeniu Warsh zadeklarował, że niezależność polityki monetarnej jest „niezbędna", i zaznaczył, że wyrażanie poglądów na stopy procentowe przez prezydenta samo w sobie tej niezależności nie narusza. Bloomberg podkreśla, że to jedno z najbardziej kontrowersyjnych przesłuchań szefa Fed od dekad, z pytaniami o niezależność instytucji i dochodzenie Departamentu Sprawiedliwości wobec banku centralnego.

Ludowy Bank Chin po raz jedenasty z rzędu utrzymał stopy procentowe bez zmian: jednoroczna LPR na poziomie 3,0%, pięcioletnia na 3,5%. Bank wysłał sygnał „wyczekiwania" i nie zapowiedział dalszych bodźców, mimo że gospodarka chińska przyspieszyła w Q1 przy równoczesnym ryzyku geopolitycznym z Bliskiego Wschodu.

S&P 500 wzrósł o prawie 9% w samym kwietniu, przebijając po raz pierwszy poziom 7 000 punktów w zeszłym tygodniu. JPMorgan podniósł dziś prognozę na koniec roku ze 7 200 do 7 600. A jednak Bloomberg Markets Daily trafnie opisuje nastroje jednym słowem: „unloved rally" (“niechciany rajd”).

Sygnały ostrzegawcze:

Tylko około połowy spółek z S&P 500 handlowała powyżej swoich 50-dniowych średnich podczas bicia rekordu, znacznie poniżej poziomów ze stycznia. Wolumen handlu był w tym miesiącu 11% poniżej sześciomiesięcznej średniej. Wskaźnik nastrojów inwestorów Barclays spadł mimo wzrostu cen akcji, co zdarzało się tylko pięć razy w ciągu ostatnich 20 lat. Nasdaq zakończył 13-sesyjną serię wzrostową, najdłuższą od 2013 roku.

Z technicznego punktu widzenia, rynek wygląda, jakby impulsywnie reagował na niepewne sygnały dotyczące bieżących rozwiązań wojny na Bliskim Wschodzie, jednocześnie ignorując systemowe zagrożenia płynące z przedłużającego się braku dostępu do ropy z regionu.

Michael Saylor i Strategy po raz pierwszy w historii przegoniły ETF Black Rocka IBIT pod względem liczby posiadanych bitcoinów. Strategy kupiło 34 164 BTC za ok. $2,54 mld (po $74 395/BTC), zwiększając łączne zasoby do około 815 061 BTC, co stanowi ok. 3,8-4% całej podaży bitcoina. IBIT zarządza ok. 800 000-805 000 BTC w imieniu swoich inwestorów.

Bitcoin notowany jest dziś około $76 000.

Warto zauważyć, że IBIT reprezentuje zdywersyfikowany popyt milionów inwestorów, natomiast Strategy jest skoncentrowaną tezą inwestycyjną jednej osoby. Saylor rozwinął produkt STRC (instrument o stałym oprocentowaniu ok. 10%+ miesięcznie), który pozwala mu pozyskiwać kapitał od inwestorów, którzy nie rozumieją Bitcoina, ale rozumieją (albo i nie do końca) mechanizm odsetkowy. Eksperyment Strategy jest na pewno zgrabny z punktu widzenia inżynierii finansowej; zobaczymy, czy wytrzyma test prawdziwej bessy.

Kontrariańska opinia dnia należy do Robina Brooksa (dyrektora Institute of International Finance) który twierdzi, że prognozy ropy po $200-300/baryłkę w przypadku blokady Ormuz to dezinformacja lobbystów naftowych, których celem jest przestraszenie zachodnich decydentów i zniechęcenie do sankcji lub limitu cenowego G7. Brooks przypomina 2022 rok, kiedy eksperci straszyli depresją po odcięciu rosyjskiego gazu: nic strasznego się nie stało. Jego zdaniem USA skutecznie blokują eksport Iranu, a globalnej recesji nie będzie.

Paul Krugman (City University of New York) twierdzi coś odwrotnego: całkowite zamknięcie Cieśniny Ormuz usunęłoby z rynku 15-20% globalnej podaży ropy, a przestawienie się na inne nośniki energii nie zbilansuje tak dużego niedoboru. Skutkiem może być globalna recesja analogiczna do kryzysu 1973 roku. Historyczna analogia przemawia za Krugmanem: wojny trwają znacznie dłużej, niż ich inicjatorzy zakładają. Jednak sytuacja na rynku ropy obecnie jest zupełnie inna, niż w latach 70’ - choćby dlatego, że tym razem OPEC w dużej mierze współpracuje ze Stanami Zjednoczonymi. Warto też pamiętać, że Krugman rok temu ostrzegał przed recesją z powodu ceł Trumpa i okazało się, że był w błędzie

Tim Cook odejdzie jako CEO Apple 1 września 2026, przekazując stery szefowi działu hardware Johnowi Ternusowi. Bilans po 15 latach: cena akcji Apple wzrosła ponad 20-krotnie (dla porównania: S&P 500 wzrósł 6x, Microsoft 17x, Alphabet 26x). Kapitalizacja rynkowa wzrosła z $349 mld do $4 bln, a Apple zwróciło akcjonariuszom ponad $900 mld w postaci skupu akcji i dywidend, co jest największym programem skupu w historii korporacji.

Ciekawostka dla inwestorów: rozbieżność między wzrostem ceny akcji (20x) a wzrostem kapitalizacji (11x) wynika prawie wyłącznie z skupu własnych akcji przez Apple, który zmniejszył liczbę udziałów o blisko 40%. To klasyczny przykład, jak inżynieria finansowa może amplifikować zwroty na akcję nawet przy wolniejszym wzroście samego biznesu.